~برای حقیقتی که تلخ و بدمزس~

برای حقیقتی که تلخ و بدمزس:))) 

همگان زن را والا دانسته و او را نشانه ی فر و فروغ می دانند. هر نژادی این موجود سپند را می ستایند.و از ستبر ستوار او در حیرتند.

حال بگویید که چه کسی میتواند اینهمه تبار را از چیرگی باز دارد؟

در پایان این همه پاکدامنی و پارسایی ناراستین شما،ظفرمندی در انتظار پردلان نستوه به انتظار نشسته است.

بترسید از روزی که گزندتان شما را غرق در آتش کند.بترسید! 

پ‍.ن:دیگه نباید سکوت کنیم:))